برای آینه

دیوار هم ترک برداشت

برای لحظه‌ی فردا

که رفتن از تو به تو

مرا به خاطره‌ها

بند پنجره کرد

به اشک صورت ساکت

و لمس لبی

که لرز بَرَش داشت

از تنفس عشق

به خاطر این بوسه‌های شور

بمان

به خاطر باران

و پنجره‌ها ...

دستانت اگر نیست

چشم‌هایت

و صدایت ...

هیچ اگر نیست

این قدم‌ها

چرا می‌لرزد؟

کوچه کوچه

مسیر

با دست تو

صدای تو

سر می‌رسد

نباشی

راه گم می‌شود

بس که بی‌هدف

آوار هست و

یادهای تو نیست